Af meðfæddri internetískri áhugasemi tók ég þá djörfu ákvörðun að skapa sjálfum mér aðgang að www.facebook.com .  Og þar er sko aldeilis gaman að vera til, þar er hægt að pota í fólk, kaupa og selja vini sína, versla fasteignir, henda snjóboltum í aðra, skafa happaþrennur, og eignast marga marga vini án þess að þurfa nokkurn tímann að hafa samskipti við þá undir 4 augu.


Getur maður beðið um eitthvað meira?

Í fyrsta skipti á ævinni hafði ég vott af áhuga og skoðun um lög í júróvissjón, og taldi sjálfann mig mjög sannspáann, annað hvort færu Mercedes Club eða Dr. Spock í málið. En nei nei, birtist þá ekki eins og þruma úr heiðskíru lofti,,, Regína Ósk, svo skalf jörð og gliðnuðu meginflekar jarðar í sundur og þar sveif upp á hommableiku skýi,,, Friðrik nokkur Ómar, þau ákváðu að taka lagið saman, man ekkert hvernig þetta lag var en VEIT samt að þetta er argasta þarmakvein, það getur bara ekkert annað verið.

LOksins kom að því að það voru til lög sem hefðu átt séns, já ekki bara lag, heldur tvö lög sem áttu erindi út í hinn stóra heim, en nei nei, þá eru þau felld út af einhverju sem einhverjum náriðlagimpum finnst "lagið" vera rosalega júróvisjón legt, það fyrsta sem mér dettur í hug þegar ég heyri hugtakið júróvisjónlegt er lagið eitt lag enn sem Sigríður Beinteinsdóttir og Grétar Örvarsson fluttu skammt upp úr miðri síðustu öld. Nú til dags er fyndið og töff að skera sig úr (LORDI, ... sieben sieben I lulu sieben sieben einz tzwei lagið þarna).  1992 módellið er ekki að gera sig, það er jafndautt og, ja t.d. hestur fyrir misskilnig. Ég er alveg að fara að grenja yfir þessu, veröldin hrundi, ég stóð upp frá borðum á miðju þorrablóti þegar mér bárust váfregnirnar og sagði konu minni ágætri að nú færum við tafarlaust heim.

Af hverju hélt Regína ekki áfram að halda uppi bakraddasöng í eruov, og gefa út plötur með Stefáni Hilmarssyni og svona, og af hverju kom Friðrik Ómar útúr skápnum sínum á Dalvík og fluttist með draum um frægð í farteskinu til Reykjavíkur.

Ég samhryggist Barða og hans góða fólki í Mercedes club og Óttari Proppé og Fanna, (vorkenni Dr. Gunna ekki eins mikið, hann getur náð sér niðri á liðinu í bakþönkum fréttablaðsins), allt þetta fólk hefur lagt á sig ómælt erfiði til einskins.

Aldrei heyrði maður neinn minnast á að þetta lag væri eitthvað gott, enda flestir sem ég umgengst sæmilega heilir, en svo skríða einhver kvikindi fram í dagsljósið og rífa þetta upp í símakosningu.  Hvenær fer Geirmundur V. í þetta?

En að öðru, Ég fór í Ellingsen í dag á einhverja byssusýningu, tók tengdaföður minn og stjúpdóttur með og týndi þeim báðum, en fann þá aftur, sá margt merkilegra gripa fallegast var allt sem hét Sako og svo endaði ég á því að versla complect sett til að hlaða mín eigin riffilskot sem verður mjög gaman á löngum vetrarkvöldum, nöldraði um 25% afslátt af öllu saman þannig að ég slapp vel.

Svo er ég yfir mig mikið fúll yfir málinu með hestinn sem var skotinn og talið að refaveiðimenn hafi verið á ferð, ótrúlegt að maður sem kallar sig einhverja skyttu af viti skuli ekki greina á milli hests og refs á 50m færi!!! Og nú fá allir þeir sem svona veiðar hafa stundað á sig sama stimpilinn þrátt fyrir að vanda mjög til verka. Og þar á meðal ég. Ég læri bara á gítar áður en ég fer í grjótið og þá get ég orðið eins og Johnny Cash!

Jæja það er alltaf frekar lítil hreyfing hérna inni. Enda með eindæmum latir ritarar hér á ferð. Og skammast þú þín Hjörtur!

 Sit bara hérna hjá konunni minni og er ekki að gera neitt og opnaði ekki bjór fyrr en núna uppúr klukkan ellefu, en ekki var vanþörf á að fá sér einn, því það var farið í Smáralindina og Elko í dag og það er ekki mín sterkasta hlið.

 

Það hefur ekkert gerst og það gerist aldrei neitt fyrir utan þá staðreynd að það eru að koma jól, verð í 10 daga fríi þannig að það verður besta mál, auk þess sem ég náði að versla töluvert af jólagjöfum en enn er samt allt of mikið eftir.

ÆÆÆ, ég hélt að ég myndi ná að skrifa eitthvað af viti en það virðist ekki ætla að takast, man barasta eki eftir neinu af viti til að skrifa um þó að það hafi kannski eitthvað gerst síðan í haust. Vona að enginn af öllum aðdáendunum (3 talsins) verði sár og vonsvikinn.

 

En að lokum þá er loksins búið að semja lag til heiðurs HFH, Sprengjuhöllin gerði það.

"við ætlum að keyra, yfir Ísland!"

OJ!hvað það er búið að vera leiðinlegt uppá síðkastið, líf mitt snýst um viðhald brúa lengst norður í endaþ... á Ströndum, og allar helgar snúast um að elta kindur og gærdagurinn fór í að gera nokkrar kindur þannig úr garði gerðar að það væri hægt að éta þær.

Ég er mjög fær með kindabyssu og hníf, að eigin mati allavega, og myndi ekki vilja vinna við fláningu í sláturhúsi, en þar eru reyndar notuð einhver júnit til að létta sér lífið!

Man engar dagsetningar en...

Fyrsta kindaeltingarleikshelgin átti sér stað á Fellsströndinni, þar er alltaf fjör (ekki Fjör-B).

Mætti þarna úteftir á föstudagskvöldi og þá var mannskapurinn að jafna sig eftir átök dagsins og það var bara verið að keyra hesta og eitthvað svona vesen. Ég var reyndar löngu búinn að fá mér öl því þegar ég var á leiðinni heim úr vinnunni suður á Mýrum hringdi Kristján í mig og bað mig að bíða þarna suðurfrá því hann var á leiðinni þangað á traktor sem hann ætlaði að skilja eftir, ég brunaði bara heim og þreif mig hátt- og lágt og fór svo og sótti hann og auðvitað fékk hann að keyra sjálfur til baka og ég fékk mér fáeina. Svo var bara farið af stað með látum eða svoleiðis, segjum það bara frá Breiða á l.d.morgninum, allir á hestum og ég með auka hjartslátt, enda á ég slæmar minningar frá því árinu áður en þetta gekk mjög vel að þessu sinni, datt ekkert af baki og var þó kominn vel í glas þónokkuð fyrir hádegi, setti reyndar smá skugga á leiðangurinn að það vantaði Tóta á Breiða en hann er nú vonandi allur að koma til, en smalarnir gerðu sitt besta til að halda heiðri hans hátt á lofti, m.a. með því að fá reglulega GIN&TONIC veikina, sem snýst um, eins og nafnið bendir til, skyndilegrar löngunar í gin og tónik, sem passar mjög vel við í þessum ferðum. Svo gekk þetta bara allt nokkuð vel fyrir sig og við hittumst reglulega smalarnir þegar við héldum út brúnina og fyrr en varði vorum við komnir niður í Dalbotn, eftir kakó og stroh hjá Silla og mæðgunum á Lyngbrekku var haldið áfram yfir ána, ég reið af stað með Óla á Breiða og hann var að skemmta sér við að gera grín að mér, "hérna dast þú nú í fyrra" "það verður nú að fara varlega" "...verður nú að tolla á baki..." svo var hár bakki hinum megin við ána sem mér sýndist að merin myndi stökkva uppá, með þeim afleiðingum að ég myndi verða eftir í loftinu og brotlenda svo í grjótinu, þannig að ég fór bara af baki og teymdi merina, þegar ég leit upp eftir að ég steig af baki sá ég áðurnefndann Óla veltast um á jörðinni hangandi í taumnum og hesturinn hringsólaði í kringum hann, já já, það verður nú að fara varlega! Svo um kvöldið eftir mat og læti var farið í party á Hellu hjá Elvari og Erlu og svo kom rútan og það var brunað í Saurbæinn á réttarball, það var sneisa full rúta og það þurfti að fara á einhverjum einkabílum líka, snilldarball og mikið af skemmtilegu fólki sem maður hitti og sér ekki oft. Bára á Lyngbrekku var búin að taka mig á eintal um að ég mætti alveg koma með félagsskap með mér heim af ballinu ef ég vildi og að sjálfsögðu tók ég hana á orðinu! hehehe Og það var sko staðin vaktin í eldhúsinu um morguninn! Mikið lán að mínu mati!

 

Svo helgina eftir þurfti að smala Bæjardal, það var ekkert gaman og það gerðist ekkert frásagnarvert og ég hypjaði mig beint í bæinn þegar ég komst loksins niður og dvaldi þar í góðu yfirlæti og skrapp á torfæru á Hellu á sunnudeginum og svo þegar ég fór í vinnuna á mánudagsmorgninum þá komst ég að því að ég á að missa bílprófið í hvert skipti sem ég kem lengra en að Höfðunum, ég keyrði framhjá Miklubraut án þess að taka eftir því og snéri loksins við þegar ég endaði fyrir utan einhvern skóla og lenti í biðröð með bílum sem voru að flytja börn í skólann, þá var ég semsagt kominn í Garðabæ eða einhvern andskotann. Og það er ennþá verið að hlæja að mér! (2 vikum síðar)

 

Síðustu helgi var smalað í Gilsfirði, það var nokkuð gaman enda fékk ég mér bjór á leiðinni í LCinum hjá honum Jóni Herði VGforkólfi, og fékk líka viskí sopa áður en haldið var á fjallið og svo gekk allt fljótt og vel fyrir sig og áður en ég vissi af var ég kominn niður í Garpsdalinn þar sem Ingibjörg kom færandi hendi með bjór og svo gekk þetta svona koll af kolli á meðan við eltum safnið útí rétt, þar fóru fram margar gáfulegar umræður og einnig var dálítið drukkið með, svo fórum við í að flytja féð, Magnús hinn digri sá um það enda var ekki hægt að segja að við værum keyrslufærir en þó alveg í góðu formi til að vera á vagninum með kassa af bjór! Svo var farið í mat í Garpsdal um kvöldið og setið þar langt fram á kvöld og var þetta alveg einstaklega skemmtilegt kvöld. Svo var mér skutlað heim og þá hringdi ég í Finn og Gísla og þeir komu ásamt einhverjum sem var að keyra Gísla og við keyrðum eitthvað rugl, tókum Siggu litlu frá Litlu Brekku með okkur og fórum í Búðardal, þar var skemmtanalífið alveg í lágmarki þannig að það var bara farið heim.

 

Og ég nenni ekki að skrifa meira um þetta fjár-vesen!  

Sjaldan er öll nótt úti enn!

 

Staddur við Hítará á Mýrum, þar er ég, með smá hjálp annara búinn að byggja nýja brú, yfir ána þ.e.a.s. Í dag er ég búinn að standa í stappi við að fylgjast með mönnum frá fyrirtækinu ASETA strengja víra sem skapa burðinn í brúnni (burður ekki í sömu meiningu og t.d. sauðburður, nema það sé verið að halda á sauðum) Það var voða erfitt eða svona ekki alveg, nema að ég þurfti ásamt gamla þumbanum honum Matta, öðrum af tveimur (1) að vinna til kl. 10 í kvöld til að klára að græja eitthvað vesen sem þarf að vera klárt fyrir morgundaginn.

(1) 'I öllum brúarflokkum þarf að vera a.m.k einn Matti. Orðið Matti er í þessu tilfelli hvorttveggja nafn og starfsheiti, í okkar flokki erum við svo vel(?) staddir að hafa í okkar umsjón og ábyrgð tvo slíka, oft hittist svo á að vísindamennirnir professor Vilbergur og Dr. Elímon fá sinn hvorn Mattann til afnota og snúninga þeim til afnota og léttra snúninga, svo virðist að þeim hafi illa tekist til með uppeldi og þjálfun Matta sinna því í seinni tíð, og reyndar frá fyrstu tíð hefur gengið erfiðlega að hafa stjórn á þeim og oft hefur gengið svo langt að Mattarnir hafa jafnvel komist upp með að trúa því, aldrei lengi í einu þó, að þeir séu vísindamönnunum æðri og telja sig jafnvel geta ráðskast með þá að eigin vild, en til að brjóta niður slíka uppreisnarhneigð tala vísindamennirnir hátt  um kosti og, aðalllega, galla sinna Matta, hefur það gefið góða raun.

 

Eftir mikið stríð, langt fram í almyrkvað svartnættið unnum við Matti að undirbúningi morgundagsins og þess sem koma skyldi. Að loknu verki gengum við inn, þreyttir mjög og útiteknir. Hafði ég ekki gert mér von um annað en þreytu og volæði á mannskapnum þegar inn yrði komið, en öðru nær. Á móti okkur tóku glaðvær hlátrasköll, ástæðan kom á daginn, Hafþór A. Hallmundsson (2) hefur sagt upp störfum hér og mun vinna restina af uppsagnarfrestinum við endurbætur á einum stöpla brúarinnar yfir Borgarfjörð, mun hann því lítið verða á meðal vor hér í vinnubúðunum í komandi framtíð.

(2) Rithöfundur.

Þegar ég var í Staðarskála, 1992

Brottnám Ballancestanganna, 1996

Síkkun Samsláttarpúðanna, 2004

Ekki var þó beinlínis fagnaðarefnið að hann væri að hætta, heldur tók hann þetta með stæl og bauð upp á Öl og viský í tilefni af þessum tímamótum (3) og nutu menn góðs af og var mikil kátína í mannskapnum og haft á orði að nú myndi bjórinn klárast fyrst ég væri kominn inn.

 

(3) Hafþór hyggst nú hætta að vandræðast með brúarsmíðar en mun þess í stað valhoppa um blómum skrýddar grundir atvinnulífsins, jafnvel sem steypubílstjóri hjá BM-valt-á.

Og nú sit ég afskaplega sáttur með þriðja bjórinn og deili gleði minni með öðrum!

 

Gat ekki hist betur á!  (4)

(4) Ef þið skiljið ekki hvað ég á við voruð þið greinilega ekki að lesa þetta mjög vel og vandlega og ættuð því að skammast ykkar!

svo væri voða gaman að fá comment

Hún er því miður liðin þessi annars ágæta helgi. Og kemur ekki aftur á þessu ári er mér sagt, sem er afskaplega leitt, En þetta þýðir víst að það styttist í haustið, sem er oftast mjög skemmtilegur tími, fyrir utan það að það styttist í  20. ágúst með strákúst, sem er í hugum sumra hátíðisdagur, eitt sinn fór þessi hátíðisdagur saman við annan slíkann í Reykjavík, menningarnótt! Það var nú meiri leiðindahelgin sko.

 

En mig langaði að reyna að rifja upp verslunarmannahelgina í fáeinum orðum.

 

Þegar ég loksins slapp úr vinnunni í hífandi roki brunaði ég heim og gerði og græjaði og dratthalaðist svo norður í Ramfjord til Júlíusar og Danna litla bróður hans, fórum þaðan á Gaylander bifreiðinni hans Júlla, komum við í Staðarskála og fengum okkur að sjálfsögðu viðeigandi gleraugu til fararinnar. Komum svo í bæinn og gistum hjá einhverju mér ókunnugu fólki og héldum svo af stað yfir Hellisheiðina snemma á laugardagsmorgni og stefndum á Bakkaflugvöll. Þar var nú aldeilis tekið forskot á sæluna og fengið sér bjór fyrir flugið, reyndar tók ég forskotið fyrr, eða um kl. 08.11 í grennd við Rauðavatn. Strákarnir voru báðir að fara í fyrsta skipti í flugvél og varð ég fyrir miklum vonbrigðum með hvað það gekk vel. Lentum svo heilu og höldnu á Vestmannaeyjaflugvelli stuttu síðar. Neyddumst til að kaupa bjór í flugstöðinni þar sem allur bjórinn okkar var í bílnum hjá Davíð og Gyðu. Tókum svo bekkjabíl uppí dal og lentum þar á gaur sem við vorum ekki alveg að meika, virtist vera að nálgast þau mörk að verða með læti og vesen og heimtaði gítarinn af Júlla og elti okkur svo útum allt og spurði hvar "við" ættum að tjalda, náðum að hrista kauða af okkur, en vorum frekar skömmustulegir daginn eftir þegar við hittum hann og komumst að því að hann hafði ekki drukkið í 3 eða 4 ár, bara einn svona yfirmátakátur. Síðan fundum við undannfarann hann Jón Pálmar en það hafði einhver FM hnakki og partýkrakki frá 1.2 Selfossi skorið tjaldið hans í ræmur þannig að hann var hálf heimilislaus greyið. Svo fórum við bara í bæinn að kaupa bjór, Jagermeister og hatta og alls kyns nauðsynjavarning annann. Svo var tjaldað og ég var að brillera í tjölduninni með 6" nöglum fyrir hæla og bræðurnir voru langt á eftir en eitthvað vönduðu . þeir sig meira þannig að það tjald stóð alla helgina, mitt var svo lélegt að það datt á hliðina þó að JónP væri sofandi inní því og endaði á hvolfi. Síðan var endað í partýi á Brenndey og svo fundum við einhverjar stelpur sem voru svo óheppnar að tjalda við hliðina á okkur og við enduðum í einhverju partýi hjá þeim þar sem Jagerinn kláraðist og var mikið káfað af ákafa, síminn minn gleymdist. Um nóttina fórum við að gá að símanum, þá höfðu stelpurnar sett hengilás á tjaldið, ég leit eithvað við og þegar ég leit á tjaldið aftur sá ég að Júlli lá inní því og smá rifa fyrir ofan hurðina á tjaldinu, akkúrat þá þurftu eigendurnir endilega að koma heim og var ekki mikil gleði með tjaldskemmdirnar.

Hver reif tjaldið okkar??   Ehh, ekki við sko! Reif Júlli það??? Eh nei nei! Hvað er hann þá að gera þarna inni??? mmm, ég bara veit það ekki! svo vorum við hundskammaðir og létum okkur það ekki að kenningu verða.

Brenndey. Þar var mikil stemmning, og mikil ást og kærleikur í loftinu, sérstaklega hjá einhverjum litlausum gaur sem hafði fengið krabbamein og þurfti að fara í nýrnavél einu sinni í viku, spennandi gaur. Hann var kallaður Gæi en var ekki mikill gæi. Herra Hvammstangi féll í grýttann jarðveg, strákur fór í sleik við stelpu og ældi skömmu síðar. Svo vorum við bara blindfullir og týndir útum allt það sem eftir var nætur.

 

Á sunnudeginum vöknuðum við við vondann draum, þrír saman í litlu tjaldi með andlit og rassa hver utan í öðrum. Segi betur frá því síðar nenni ekki að bulla meira um þetta núna. Lofa bara ítarlegri sögu um sunnudag og mánudag sem voru mjög frábærir.

 

Að lokum, ef svo ótrúlega skildi vilja til að einhvern langi til að tala við mig þá framleiddi ég mér svona msn dót, sem er með tölvupóstfangið villibrno(at)visir.is.  Ég kann nefnilega ekkert á svona fínt dót.

Og það gerði þessi helgi, samt var nú ekki eytt miklum tíma í svefn, hættulega litlum reyndar.

Fór strax á fimmtudagskvöldið til Kristjáns að gá að nokkrum refum sem við vissum um, sáum tvo en þegar við komumst nær þá létu þeir ekki sjá sig meira. Reyndar ætlaði ég að kíkja í sund fyrst en með Kristjáni og fleirum en þegar ég mætti var bara búið að fara í sund þannig að við fórum rakleiðis í refamálið, og var það alveg fyrirtaks útivist. Þarna var lögð byrjunin að litlum svefni því ég var ekki komin í rúmið fyrr en rúmlega 3.

Vaknaði svo um 9 á föstudagsmorguninn og skrapp í veiðileiðangur inn í Garpsdal og veiddi auðvitað ekki neitt, fór svo í hárkött til Hönnu og svo var komið að missioni dagsins sem var að hjálpa Leó litla loverboy að koma vélinni aftur ofan í Járnfrúna hans, það gekk vonum framar og var á köflum hin besta skemmtun með Magnús í brandaragírnum og þá bræður Ólaf og Brynjólf að keppast um að segja afreka og ógeðissögur, ég slapp úr æfingunum um miðnætti og brunaði þá í Búðardal þar sem Hjörtz var sofandi yfir Fjölskyldumanninum á DVD, drukkum sitthvörn Ölverjann og fórum svo að sofa enda stór dagur framundan.

Við drulluðumst á fætur um 20 mín fyrir 7 á laugardagsmorgni (mikið lagt á sig) og lögðum í hann á Camaronum á Blönduós og þar sem glatt var yfir mér svona snemma dags fékk ég mér einn öl á Laxárdalsheiðinni og svo annann eftir stopp í Staðarskála. Mættum á Blönduós einhvern tímann fyrir 10 og þá var eiginlega allt klárt svo það var lítið annað aðgera en að éta kjúkling og hlusta á Gísla Dalamann ("þeir fara þrisvar yfir ána!" og "meidd´ann sig ekkert?") segja frá því hvað hann ætti marga tjaldvagna og frásögn af því þegar hann datt niður stiga. Svo hófst keppnin, frækið aðstoðarlið Leós hafði nákvæmlega ekkert að gera en það samanstóð af okkur Hirti, Olla fornfræga torfærukappa, Samsoni Astro eiganda, Óskari fyrrum hluthafa í bílnum, Haffa nokkrum, og að sjálfsögðu manni nr. 1,2, og 3, Magnúsi, sem niðurlægði Toyota sem aldrei fyrr þegar hann lýsti þeirri skoðun sinni yfir að Hiluxinn sem keppir í götubílaflokknum hljómaði eins og gigtveik býfluga. Keppnin gekk vandræða og veltulaust fyrir sig og endaði Leó í 7. sæti af 17 eða eitthvað svoleiðis held ég, en sennilega átti Gunni gamli Gunn daginn með því að taka magnaða veltu í fyrstu braut og mikil tilþrif í þeirri síðustu og sprauta síðan kampavíni yfir Pétur sem fékk tilþrifaverðlaun í götubílaflokknum og svo upp í hann og svo oní brjóstaskoruna á kærustunni hans sem hélt að hún ætti líka að fá sopa. Hápunktur dagsins húmorslega séð var að rekast óvænt á tvífara Kristjáns Hans, sem var óhugnalega líkur honum fyrir utan það að vera ljóshærður. Svo lögðum við í hann aftur í Búðardal með viðkomu á Hvammstanga til að sníkja bjór og þegar í Búðardal var komið var bara fljótlega farið í sturtu og svo kom Jón Ingi og tók okkur með sér á Eiríksstaðahátíðina sem var mjög vel heppnuð og skemtileg í alla staði, þarna var fullt af góðu fólki og mikil gleði og ég held að það sé langt síðan að ég hef skemmt mér svona vel, reyndar finnst manni maður oft vera orðinn svoldið gamall á svona samkomum en unga kunslóðin virðist vera að koma sterk inn og er bara sveitum sínum til sóma. Eitthvað var ég ekki nógu viss um heimferðamöguleika og vældi, kvartaði og kveinaði þangað til að hún Heiðrún skaut yfir mig skjólshúsi, við héngum heillengi í Vaninum hans Davíðs og þar var slatti af fólki, Jón Ingi og Anna Rósa, Ókar og Sunna, Davíð og Gyða, Heiða, Hermundur Heiðars, Hjörtur, Heiðrún, Linda, Eiður og einhver félagi hans og var mikið spilað og sungið og þegar svengdin sótti að fóru tvær ónafngreindar refaskyttur og fengu lánað gasgrill og pulsur hjá Baldri klofgrípi. Svo var farið að sofa um 7 leytið held ég. Svo var vaknað rétt dyrir tólf, eða ég allavega, ég frétti svo að ég hryti hátt og var auðvitað mjög hissa en það var víst ekki svefnsamt í tjaldinu fyrir hávaða. Heiðrún var svo almennileg að skutla mér í Búðardal þar sem ég átti bílinn minn því ég átti víst að mæta í skírn á Akranesi. Tók Evu Dröfn með mér og verkeligt fint að fá félagsskap og náði svo skírnarveislunni en var ekki eitthvað alveg með heilastarfsemina í lagi því ég æddi inní hús á Akranesi, þar kom einhver maður í dyrrnar og horfði eitthvað hissa á mig:

 

Ég: Góðann daginn.

Maðurinn: Ehh, já góðann dag...

Ég: Er ekki veislan byrjuð?

Maðurinn: Hvaða veisla?

Ég: er ekki skírnarveisla hérna?

Maðurinn: Nei reyndar ekki en það gæti verið í næsta húsi...

Ef forstofugólfið hefði ekki verið flísalagt hefði ég reynt að hverfa ofan í það. Svo fór ég í rétt hús og át einhver ósköp og ræddi um apa og fólsku og frakka á pólsku við litlu nýskírðu frænku mína, sem var skírð Sóley Birta sem gerði móður mína mjög glaða. Fór svo og fékk að leggja mg í sófanum hjá bróður mínum og svaf til hálfátta eða eitthvað.

 

Jamm þetta var aldeilis merkileg helgi, JAHÁ-HÁ-HÁ-HÁ..

Það var orðin þörf á nýrri ritgerð hér!

Veit samt ekkert hvað ég á að skrifa um en Elías var að kaupa sér nýjann gítar af Garrison gerð og á honum eru alls kyns takkar, þar á meðal brilliance takki, ég skrúfaði brillianceið í botn og hóf að leika á gítarinn, það gaf ekki góða raun, ég var ekkert betri en venjulega en tókst þó með herkjum að stauta mig fram úr fyrstu tónunum á góða mamma gefðu mér góða mjólk að drekka, laginu góða sem allir þekkja en Helgi sæti þekkti samt ekki lagið.

 

Það hefur ýmislegt verið brallað það sem af er sumri, torfæruferð á Egilsstaði, fishing festival og næst á dagskrá er torfæra á Blönduósi.

 

Sorgarfréttir eru þessar: Haglabyssan mín bilaði á ögurstundu í siglingu á sunnudaginn og þurfti ég að beyta skrúfjárni til að hlaða hana það sem eftir var ferðar, sem var ekkert grín en þrír krummar létu þó lífið og fékk Kjartan stórbóndi að eiga þá til maneldis eða hvers svo sem hann hyggst nýta þá.

 

Nú er til siðs að aka til Borgarness á nær hverju kvöldi til að far í Hyrnuna og er almennt talið að starfsstúlkur þar  séu meira en lítið skotnar í köppunum í Brúarflokknum, þykjast missa kortin okkar í gólfið og spyrjast fyrir um aldur og fyrri störf og hvort við getum farið í ríkið. Áðan hitti ég bæði S. Geirsson og Gunnar sænska, sem var með, fyrir tilviljun, tvær sænskar ofurgellur með sér en var nú ekki svo kurteis að bjóða mér far hingað þó það væri í leiðinni, þetta heitir að vera eigingjarn.

 

Jæja ég ætla að fara að horfa á Mótorsport í þeirri veiku von að ég sjáist í sjónvarpi!

 

Verið þið sæl -og glöð! 

Jæja góðir hálsar, það er orðið langt um liðið síðan maður hefur ritað eitthvað niður. Við skulum sjá hvort maður kunni þetta ennþá og geti sagt skemmtisögur.

En áður er lengra haldið vil ég óska sjálfum mér til hamingju með að hafa tekið til í herberginu mínu áðan og fyrir að hafa slegið blettin í dag(verst að sláttuvélin varð bensínlaus þegar sirka 1x1meters blettur var eftir í miðjum garðinum!! Er eins og hann sé með hanakamb).

Fór í fermingu í dag. Ákvað að slá til þar sem manni var á annað borð boðið. Ég hugsaði með mér: Hverju hef ég að tapa?? Frír matur og kannski einmanna frænkur í maka eða fermingarferðaskyndikransakökukynlífi! Nóg af mat en engar frænkur hungraðar í kransan.

Ég vil svo taka það framm að ég átti engar frænkur í þessari fermingu!! ég veit ég er sveitó en inbreed er ég ei..

Eurovision party var haldið hérna á fjósum um daginn. Þar var saman kominn góður hópur. Fyrst mætti séra Sigurður og Hjörtur. Hann gerðist sérlegur ráðunautur og einkabílstjóri og ók mér á kosingarskrifstofuna þar sem ég kaus. Í þakkarskyni steykti ég handa honum Hamborgarabelju og þar næst hýddi ég niðursetninginn.

Svo byrjaði liðið að týnast smátt og smátt og voru hér mætt auk okkar tveggja: Jenný, Kr.Hans, Dóra, Finnur, Kjartan bóndi frá Ingunnarstöðum núna með lögheimili á Bakka, Ebba, Leó, Ilsig(ef þið fattið þetta ekki þá eruð þið með krónískan sultarbjúg) og svo Villi sjálfur.

Var þar dansað fram á til miðnæturs. Þar til allir fengu sultarbjúginn. Siggi miskildi það og vildi fara grilla þar sem hann hélt að einhver ættu bjúga!

Ég hef mikið verið að velta fyrir mér hinum ýmsu áráttum hjá kvennþjóð íslands á netinu. Áráttum sem njóta sín þá á bloggsíðum þeirra. Þetta eru hlutir eins og ofurást á gæludýrum. Ástin getur stundum verið svo yfirdrifinn að meira að segja makar þessara kvenna virka eins og hin ómerkilegasta gólftuska ef það er á annað borð þá yfir höðuð eitthvað minnst á þá.

Önnur árátta sem ég hef verið að velta fyrir mér er þessi yfirdrifna vinkonuást. Hver kannast ekki við það þegar verið er að skoða myndir frá hinum ýmsu viðburðum að þá er 50% af myndum af ljósmyndaran sjálfum(kvennkyns) ásamt bestu vinkonu sinni. Þið vitið hvað ég er að tala um. Svo er það annað. Sem fer rosalega í taugarnar á mér!!! Það fer svo mikið í taugarnar á mér að ég held að ég geti bara ekki leitt það hjá mér þannig að ég hef ákveðið að leiða það inn í mitt líf og mun það verða notað hér á þessari vefsíðu óspart þar til allir verða eins pirraðir á því og ég. Ég er auðvitað að tala um þessa litla orð sem undir öllum myndum af stelpum og notað til að lýsa hvað linkar af heimasíðum þeirra hefur uppá á bjóða. Orðið er: Sæt, sætust, sætasæta og .............

  

Jæja gooden aben eine slaben....

Gamla skútukellingin

Núna áðan var ég að skrifa erlendri stúlku einni tölvubréf svokallað, sem er ekki í frásögur færandi.

Er staddur í Biskupstungunum að rífa niður brú. Hallmundur gamli og Gúndi, aðalkallinn, eru hérna líka. Þegar ég var búinn að vera góða stund í tölvunni fara þeir að spyrja hvað ég sé eiginlega að gera.

 

Aðdragandi málsins er sá að í dag þegar við vorum að vinna í að skrúfa í sundur festingar á stálbitum vildi Hallmundur gamli endilega prófa að hita draslið og nota bara loftlykil í stað þess að nota lykil með 16faldri niðurgírun til þess að byrja að losa draslið. Við þrættum fyrir það, ég sagði að þetta væri allt of fast hert og Gúndi, sem er búinn að vinna við þetta alla ævi og rúmlega það, sagði að þetta hefði oft verið reynt og aldrei tekist og að það þýddi ekki að hugsa um að reyna þetta. En svo létum við eftir gamla þöngulhausnum að prófa sína aðferð- og viti menn, hún virkaði bara svona ljómandi vel, við þurftum að éta svo hraustlega ofan í okkur að við höfðum nánast enga lyst á kvöldmatnum. Og er kallinn mikið búinn að monta sig af sér og loftlyklinum.

 

En þegar ég var að skrifa stúlkunni voru þeir að spyrja hvað ég væri eiginlega að gera, og þegar ég svaraði varð Gúndi mjög forvitinn og kom og kíkti á mig og hófst þá samtal:

 

G. Hvað segiru ertu að skrifast á við einhverja stelpu?

V. Já ég var eiginlega að reyna það!

G. Nú? Er þetta einhver svona bloggsíða?

V. Nei nei, þetta er nú bara tölvupósturinn.

G. Nú já svoleiðis, er þetta myndar stúlka?

V. Já ég mundi segja það.

G. Og ertu að reyna að draga hana til landsins?

V. Veit ekki hvort að þaðá nokkuð eftir að takast...

Hallmundur kemur í dyrnar, búinn að vera frammi að hlusta:

"sagðiru henni frá loftlyklinum?"

V. NEI HALLMUNDUR!

G. Nú hva...

 

En ég er ansi hræddur um að annar eins árangur útúr einhverjum tilraunum hjá mér eigi ekki eftir að koma fram, ekki eins og hjá Hallmundi allavega! 

Jörfagleði er í öskrandi botni.

Fórum að sjá Patrek 1,5, sem var ágætt

síðan var pöbbakvöld í Dalabúð, sem var ágætt

síðan vaknaði ég heima hjá Gísla morguninn eftir, sem var, ehh, ágætt

Svo fór ég á sumardagsfyrstarúntinn með Hirti s.v.á...

Skoðuðum slökkviliðskallanna sem voru að þrífa slökkvibílaflotann fyrir sýningu á þeim í dag, laugardag.

Rúntuðum aðeins meira, svo var slökkviliðið kallað út, á hreinu bílunum sínum!

Kíktum á einhverjar myndasýningar líka, sem var ágætt, gleymdist samt að fá sér í glas á annarri þeirra, en Silja, Gyða og Stefáns Dal foreldrar fá sérstakt hrós fyrir sýninguna, sem var ágæt, eins og svo margt annað!

Svo fór ég í ríkið í gær sem var hápunkturinn hingað til, já og klippingu líka.

Þetta var versta blogg allra tíma. Kommentið ekki og látið gestabókina alveg í friði.

Þegar þetta undraljóð heyrðist í útvarpi var strax fullyrt að það hefði verið ort um mig.

 

Gjöriði svo vel!

 

...Og þeir sem borða bara kjöt,

 og bjúgu alla daga,

Þeir feitir verða og flón af því, 

og fá svo illt í maga.

 

Geðveikt fyndið!   Eða þannig

Jeppaferð, Páskar 2007, 6-8. april.

 

After a good time one wednesday night, drinking and hot-tubing with Gisli, Hjortur, his brother and their father, me and Jon Ingi and Óskar went searching for big-enough tires for Jon Ingi´s car, so we had to drive around Skardströnd-Fellsströnd to find the things we needed to make the jeep suitable for a trip like Páskaferd. With a big hammer and good will and few Tuborgs we managed to make the car handle bigger tires, and it looked like a eight yar old kid in shoes No 46.

Friday.

Kristan Örn, Siggi and Finnur came to my home between 8 and 9 in the morning, since my huge Landcruiser is a bit sick these days I went with Finnur in his car, so we were 4 guys in 3 jeeps, we made our heading to Drangajokull glacier and we met a lot of other people on jeeps and snowmobiles there, probably 80-100 persons under a big cliff on the north-east side on the glacier. Then we went back about 1/4 of the way and turned to east to get down to Trékyllisvík fjord, we had to find our own way with help from the GPS navigation system and a labtop with a good map on the screen, connected to the GPS. When we were goin over a river the ice broke when Kristjan Örn drove over it but he got up from it but Siggi followed his track completely and tried his best fo find the bottom of the river, the solution, a rope and the  good old shuffle! "moka og draga" Then we kept on driving up to the mountain Glissa until we found some very long and high slope were we had to drive down, it was all icy and rather scary but we drove as slow as possible and made it down, few uncomfortable spots on the way down but finally we were on the road in a very isolated part of Iceland, the northnorthwest of the westfjords, few farmers still live there with their wifes and their sheeps, some have dogs too! One of those farmers is my nephew and we visited him before we went to Krossnes wich was the mission. he told us that it´s very nice to live there, they get their milk and bread by flight twice a week! After a cup of coffee we drove to Krossnes wich is a place with a small swimmingpool, hot tub, a house to to change clothes and shower and a small cabin with beds for six persons. We opened ourselves some beer and made a "grill" out of stones and sand, we barbecued, ate our meat, said "skál" to a good day and then we were off to the hot tub and stayed there to around 3 in the night, lots of talking, private private... some jokes and a little bit of singing, and drinking of course!

Saturday.

We woke up around 10 o´clock and argued about wich way to take to meet the others who were on their way. We decided to go the same way as the day before, the sharp slope was hard to beat and Kristjan Örn had to drag Siggi´s jeep up the slope so me and Finnur were a bit nervous but it all worked out. Then we drove the same way, using the gps system cause we didn´t see a thing. I had to call the others few times to give them infos and position "go-to" for the gps, infos like 65° 59,456 north and 21° 44.758 west (does it ring any bells???) Finally we found the others, and they were: Hjörtur on his Deluxe patrol, Gisli on the Blue Thunder, Óskar and Sunna on their Arctic truck and Jon Ingi and Anna on Terrific. We drove back and some peoples hearts stopped beating when they saw the sharp slope but nobody got hurt. Earlier the friday gang had borrowed more shuffles on the next farm to fix the way down a little bit (some ot those people have kids and we don´t want bad things to happen to them, otherwise we would have to take care of the kids!) When the group arrived to Krossnes again everybody barbecued and then it was hot tub time and some swimming, a lot of singing, bullshit talking, "taking in the nose" (snuff, not sniff) and swimming in the 12° hot swimmingpool and everybody had a lot of fun, but I did notice some hangovers the day after!

Sunday.

Some people woke up at 8, others at 11! We fired the "grill" up again and made the most delicious brekfast. Hjörtur, Jon Ingi and Kristjan Örn went swimming in the pool, me and Finnur went fighting the Atlantic´s freezing cold waves and got our shoes filled with sand but others didn´t swim at all. Then we drove back home with a stop to checking out a natural hot tub in a desertet village, Gjögur and then we stopped at Hotel Djupavik there in the middle of nowhere. On the way home Óskars jeep broke down and after two hours trying to fix it we left it and they went in car with others. When we got home Óskar and Sunna borrowed my car to pick up their daughter to Reykhólar and we drove to Budardal and then me and Óskar came back to get the right parts to get his car running again, so we had a bonus jeep-day on monday when we drove back there and picked the jeep up.

 

Splendid páskar I have to say!

Alkahólismi?

 

Hvenær telst maður vera orðinn alkahólisti?

Þegar maður drekkur að staðaldri, þ.e um hverja helgi?

Þegar maður drekkur einhverja bjóra hverja helgi, samt ekkert fyllerí, bara verið að sötra svona yfir daginn?

Þegar maður sötrar í rólegheitum um helgar og vill helst fá einn bjór á hverju kvöldi eftir erfiðann vinnudag?

Þegar maður getur ekki bragðað áfengi án þess að geta stoppað fyrr en maður er orðinn blindfullur og drekkur sig til dauða?

Þegar maður þorir ekki að bragða áfengi af ótta við að leiðast út í næsta atriði hér að ofan?

 

Nóg um þetta.

 

Þar síðustu helgi fór ég í æðislegt ferðalag með sauðfjárbændum úr Dölum, Kristján hringdi í mig á föstudagskvöldi og spurði hvort mig langaði ekki að koma með, hann var einnig búinn að æsa Einar uppí að mæta líka.

Af einskærum áhuga mínum á sauðfjárrækt og nýjungum á því sviði sló ég til og fór til Kristjáns þá þegar svo að segja, þegar leið á aðfaranótt laugardags fórum við í Búðardal að sækja Jenny en þar hafði hún verið á konukvöldi í Dalabúð, á þeirri samkomu var spákona. Anna á Breiða fékk líka far ásamt Hönnu Valdísi og hennar móður. Eins og kvenna er háttur voru þær mjög móttækilegar fyrir vísdóm spákonunnar, fengum við mjög að finna fyrir því, kvenfólk hefur einstakt minni á hluti sem þessa og fengum við því haldgóðar upplýsingar um hvað liggur nú fyrir í lífi Dalakvenna, en vegna þess að við erum ekki eins minnugir á svona lagað hefur þetta farið nokkuð fyrir ofan garð og neðan.

En ferðin.

Við mættum að Fellsstrandarafleggjaranum uppúr átta um morguninn, við Einar fundum okkur þægilegt sæti með sæmilegu útsýni, sökum meðfæddrar lánsemi minnar var bjórdósa haldarinn við mitt sæti bilaður, þannig að ég lét ekki bjór úr hendi sleppa þann daginn, við Einar stilltum okkur lengi vel um að opna fyrsta bjórinn, alveg þar til spennivirki Rarik, þetta munu vera hátt á fimmta kílómeters vegalengd, fólk bættist í rútuna í Búðardal og við Árblik, svo var haldið að Eystri Leirárgörðum og til allrar hamingju fengum við að skoða aðstæður í fjósinu þar á bæ, svo var farið að Skorholti þar sem litið var á kindur og aðbúnað þeirra og lífstíl, eftir það var haldið í Hyrnuna og pulsað sig upp, eða niður, allt eftir ástandi hvers og eins. Ási á Lambeyrum hélt uppi kjaftagangi of skemmtisögum með hjálp háþróaðs og nútímalegs hljóðkerfi rútunnar og fórst honum það vel úr hendi eins og hans var von og vísa.

Næsta stopp var Hvanneyri þar sem allir æddu með öl í hendi inní kirkjuna og fengu quick time leiðsögn og gulega blessun, Ullarselið var skoðað an þar vakti lopa-bikiní miklæa lukku, og jafnvel aðdáun! Svo var farið á Búvélasafnið og fór ðósvörðedeis titringur um margann manninn og missti margt gamalmennið útúr sér orð eins og öflugur og tæknilegur þegar það virti fyrir sére 11 hestafla Deutz frá árinu 1902 og einnig heyrðist talað um mikil afköst þegar skoðaur var hestaplógur sem mun hafa afkastað heilum hektara á viku ef unnið var á vöktum við plæginguna.

Svo var farið að Hesti þar sem var opinn dagur og mikið um dýrðir, Lolli  vann sér inn mikið fræðirit um skógrækt fyrir góðann getspár árangur um þyngd á kind einni sem alið hefur margann góðann hrútinn! Ég kom mér ekki alveg í mjúkinn þegar ég minntist á að nú væru aðalsýningargripirnir að koma þegar Dala-rútan hossaðist í hlað, fékk að heyra bæði fuss og svei. Þegar inn var komið blasti fljótlega við dýrmætasti gripur sýningarinnar, svo kallaður vel ættaður og fornt þenkjandi Hvanneyringur, maður þessi bar h-fuð og herðar yfir aðra gripi og gesti í klæddur nýstárlegri lopapeysu og skein af honum ánægjan, enda munu dagar sem þessir skipa meiri sess en sjálf jólahátíðin í huga hans, maður þessi er líklegast flestu þeim er lesa þessa síðu að góðu kunnur, Eyjólfur Ingvi Bjarnason heitir maðurinn, bóndasonur og Bjartasta vonin árin 1984-2007 í Ásgarði í Dölum. Þarna var svosem fleira að sjá en Eyjólf sem þó er vart orðum á eyðandi.

Næst var surprise surprise dagsins, farið var að Mið-fossum en þar var nýlega byggð reiðskemma og útbúnaður í kring svo stór að unnið er í 10 daga úthöldum hjá Landmælingum Íslands við endurkortleggja Borgarfjarðarhérað, athugið að þegar nýja kortið kemur út (áætlað 2017) að stóra hvíta klessan í Andakílnum er ekki jökull heldur reiðskemma, þó munu gilda sömu hefðir og öryggisatriði á svæðinu og gilda nú á jöklum landsins, þ.e. verið aldrei ein á ferð um svæðið, látið vita af ferðum ykkar, teflið ekki í tvísýnu ef veðurútlit er ekki gott og eins er nauðsynlegt að hafa GPS tæki meðferðis ásamt helstu fjarskiptatækjum.

Svo var endað á að fara á Mótel Venus þar sem mannfjöldans beið hlaðborð, hæfilega vel útilátið, þar birtist gamall kunningi sumra sem stundað hafa nám við FVA, Kristján Elís nokkur, hann var ekki í miklum vandræðum með bera kennsl á gamlann kunningja, vildi vita hvort sér hefði nokkuð tekist að kenna mér sem nýst hefði í lífinu, sagði ég honum að ég væri og hefði alltaf verið villimaður í eðli mínu, hann horfði lengi á mig og sagði svo og spurði svo og hvar áttu heima? nei nei, hann sagði: "villimenn eru ekki margir til nú til dags svo það líst mér vel, þú sendir mér nú skarf fyrir jólin" Þetta þótti mér gott a' heyra frá gömlum þverhaus! Þess má geta að maðurinn var grunaður um ölvun.

Á heimleiðinni var mikill söngur og gleði og áttum við Einar óneitanlega titilinn um flesta drukkna bjóra í ferðinni, enda höfum við ætíð verið miklir bjóráhugamenn. Við fengum þó engin verðlaun fyrir þar sem við keyptum þá ekki alla af sauðfjárræktarfélaginu, en heildarniðurstaðan var 15 á mann hjá okkur Einari og máttum vi vel við una. Þegar heim var komið fóru þau skötuhjú Kristján og Jenny að sofa svo ég plataði Hönnu V. í bíltúr og drakk 2 bjóra í viðbót, þegar ég byrjaði allt í einu að bulla um hvort það hefði verið einhver gaur á volvo 2001 sem væri búinn að mála hann með allskonar málningarafgöngum ákvað ég að fara bara að sofa.

 

Jæja þetta er orðið gott, allavega betra en Budardal Gang! úps!